POETIKAZEMLJE

Ljubomir Đurković, rođen je 13.novembra 1952.g. na Cetinju, đe je završio osnovnu školu i gimnaziju. Diplomirao je na odsjeku za komparativnu književnost i teatrologiju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Bio je dramaturg Crnnogorskog narodnog pozorišta u Podgorici i direktor Kraljevskog pozorišta Zetski dom na Cetinju. Ratne devedesete proveo je u Holandiji kao politički azilant.

Drame: Pisac porodične istorije, Peti čin, Petronije ili metuzalemi uživaju vječito proljeće, Tobelija, Otpad, Presvlačenje, Kasandra,klišei i Tiresijina laž. 

Objavio je knjige pjesama Polifemov plač, Poslovi i dani, Ipak, nešto se pomjera i Vseeno, nekaj se spreminja (sabrane pjesme na slovenačkom). Pjesme su mu prevođene na makedonski, rumunski, poljski, italijanski i slovenački. 

Drame su mu izvođene i /ili štampane u časopisima, antologijama ili posebnim knjigama , na turskom, bugarskom, makedonskom, albanskom , slovenačkom, francuskom i engleskom jeziku.

Miraš Martinović, rođen 1952. godine,  jedan je od najznačajnih crnogorskih pisaca.

 U literaturu je ušao knjigom Mit o Trešnji (prvijenac nagrađen književnim priznanjem Lazar Vučković). Na ragioinalnim i širim prostorima  postao je prepoznatljiv po antičkim temama i zaboravljenim pejzažima Crne Gore koje je oživio u romanensknoj prozi: Putevi Prevlise, Otvaranje Agruvijuma, Teuta, Snovi u Doklei i Antički gradovi/snovi i sudbine.

Objavio i  romane: Jeretik, Vavilonski mudraci, Poslednji Eshilov dan,Harfistkinja iz Ura, roman o Njegošu Drugoga sunca luče i knjigu priča Povatak u Aleksandriju.
Bogatu stvaralačku riznicu Martinović upotpunjuje pjesničkim knjigama: Nevidljivi ljetopis, Govor kraljeva, Govor zemlje, Sašpatavanje s memorijom, Luk i lira, Glasovi iz kamena i Dan koji nije prošao.

Djela su mu prevođena na nekoliko jezika.

Dobitnik je Regionalne književne nagrade Teuta i Oktobarske nagarde Herceg Novog, grada  u kome živi.

 Član je  Crnogorskog PEN-a i Matice Crnogorske.